کانون سینماگران جوان

هنر : سینما و ادبیات

جشنواره فیلم گوتنبرگ؛ از سه نسل زنان ایرانی تا 'در آغوش تو'
نویسنده : بهروز قلمی - ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ بهمن ۱۳٩۳

در آغوش تو داستان عاشقانه ظریفی را در یک فضای تلخ پی می گیرد و قصد ندارد با پایان خوش دل تماشاگرانش را به دست بیاورد

سی و هشتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم گوتنبرگ که قدیمی ترین و مهمترین جشنواره سینمایی کشورهای اسکاندیناوی محسوب می شود، دوشنبه شب، دوم فوریه به کار خود پایان داد.

امسال حدود پانصد فیلم از هشتاد و یک کشور در این جشنواره یازده روزه نمایش داده شد.

جوایز جشنواره

جایزه جشنواره که "اژدها" نام دارد- و به قول برگزار کنندگان جشنواره بزرگ ترین جایزه نقدی در جشنواره های سینمایی جهان است؛ یک میلیون کرون سوئد (بیش از صد هزار یورو) هر ساله به بهترین فیلم کشورهای اسکاندیناوی تعلق می گیرد.

امسال هشت فیلم برای دریافت این جایزه رقابت کردند: دلتنگ (آن سویتسکی- نروژ)، در آغوش تو (سامانو آچچ سالستروم- دانمارک و آلمان)، آینه خانه کلیدی (مایکل نوئر- دانمارک)، خواهر استخوانی من (سانا لنکن- سوئد و آلمان)، پاریس شمال (هافستین گونار سیگوروسون- ایسلند، فرانسه، دانمارک)، آنها گریخته اند(جوکا پکا والکیپا- فنلاند و هلند)، تو سری خور (رونی ساندال- سوئد) و زنان در لباس های مردانه بزرگ(اینگویلد اسوه فلیک- نروژ).

از این میان هیئت داوران فیلم در آغوش تو ساخته سامانو آچچ سالستروم را به عنوان فیلم برگزیده سال انتخاب کرد.

فیلم داستان مرد جوانی را روایت می کند که قدرت حرکتش را از دست داده و حالا پرستارش با او همسفر می شود تا او را به کلینیک های ویژه ای که برای خودکشی بیماران در سوئیس وجود دارد برساند.

در آغوش تو داستان عاشقانه ظریفی را در یک فضای تلخ پی می گیرد و قصد ندارد با پایان خوش دل تماشاگرانش را به دست بیاورد؛ برعکس موقعیت گریزناپذیری را ترسیم می کند که در آن شخصیت های فیلم- که قهرمان نیستند- چاره ای جز پذیرش واقعیت زندگی ندارند.

فیلمساز به طرز حساب شده ای بر شخصیت زن فیلم متمرکز می شود و تنهایی او را از ورای اتفاقی که جریان دارد می کاود. به شکلی پرستار خود به بیماری بدل می شود که این سفر به پیشواز مرگ، شاید بتواند درهای زندگی را به روی او باز کند.

جایزه اژدهای بهترین مستند اسکاندیناوی هم به جاشوا اوپنهایمر برای فیلم نگاه سکوت رسید: یک مستند درخشان دیگر از سازنده فیلم نامزد اسکار "عمل کشتن"، در ادامه پرداختن به قتل وحشیانه یک میلیون انسان در اندونزی دهه شصت که این بار فیلمساز، برادر یکی از قربانیان را که به طرز فجیعی کشته شده در برابر قاتلان قرار می دهد؛ قاتلانی که برخی هنوز قهرمان تلقی می شوند و مقام های دولتی دارند.

جایزه اینگمار برگمان که هر ساله به بهترین فیلم از سراسر جهان ساخته یک استعداد تازه تعلق می گیرد امسال به فیلم درس ساخته پتار والچانوف و کریستینا گروزوا از بلغارستان رسید: جایی که یک معلم مدرسه در یک شهر کوچک به دلیل بحران مالی در یک برزخ اخلاقی قرار می گیرد.

داوری مریم مقدم

مریم مقدم بازیگر ایرانی- سوئدی که پس از بازی در فیلم پرده ساخته جعفر پناهی و کامبوزیا پرتوی در جشنواره برلین شرکت کرد، پس از بازگشت به ایران، با مشکلاتی روبرو شد و به مدت یک سال و نیم اجازه خروج از کشور را نیافت.

مساله ممنوع الخروجی یک بازیگر سوئدی در ایران، بازتاب بسیار گسترده ای در سوئد داشت و سال گذشته همزمان با جشنواره گوتنبرگ، اعتراضاتی در این زمینه صورت گرفت و هنرمندان نامه هایی را در محکومیت این عمل امضا کردند.

و بالاخره این بازیگر به تازگی اجازه خروج از کشور را یافت و به عنوان یکی از پنج داور اصلی جشنواره گوتنبرگ برای انتخاب بهترین فیلم سال، در این شهر حضور داشت.

سینمای ایران

دختر مادر دختر، ساخته پناه برخدا رضایی، تنها فیلم ایرانی ساخت داخل کشور در جشنواره گوتنبرگ امسال بود؛ فیلمی که سعی دارد تصویری از سه نسل زنان را ترسیم کند در تصاویری که قیلمساز می گوید در ستایش طبیعت و نور است.

گل سرخ ساخته سپیده فارسی که اولین بار در جشنواره تورنتو نمایش داده شده بود، در جشنواره گوتنبرگ با حضور فیلمساز به نمایش گذاشته شد: فیلمی جسورانه درباره رابطه یک دختر دانشجو با مردی به نام علی که در قبال شورش هایی که در خیابان در سال ۱۳۸۸ در حال رخ دادن است بی توجه به نظر می رسد.

فیلم که در آتن فیلمبرداری شده، به تمامی در یک آپارتمان می گذرد و نماهای خارجی در واقع تصاویر اینترنتی از وقایع خرداد سال ۱۳۸۸ است.

فیلمساز می گوید قصد داشته فیلمی در آزادی کامل بسازد، از این رو عشقبازی این دونفر هم در چند صحنه به تصویر کشیده شده؛ تصاویر عریانی که در فیلمی به زبان فارسی کمتر مشابهی دارد.

زندگی شاید ساخته مشترک مانیا اکبری و مارک کازینز دنیا و زندگی شخصی مانیا اکبری را از خلال نامه هایی که با مارک کازینز، منتقد و فیلمساز بریتانیایی رد و بدل می شود دنبال می کند، به شیوه "سینما- مقاله" که شیوه مورد علاقه کازینز برای مستندسازی است.

مردان اولین فیلم بلند بتین قبادی تنهایی و خاطرات تلخ را با عشق ناگفته امروز در کردستان عراق می آمیزد و در فضایی شبه وسترن شخصیت های تنهای خود را پیش می برد.

ایرانی ساخته مهران تمدن هم مستندی است که دیالوگ های فیلمساز با چند روحانی را درباره اسلام و خدا دنبال می کند، جایی که فیلمساز سعی دارد از موضع یک ناباور با مهمان های مذهبی خود حرف بزند و تماشاگر شاهد دیالوگ هایی است که از دو موضع متضاد رد و بدل می شود در حالی که همسران روحانیون اجازه حضور در بحث را ندارند.


comment نظرات ()